Dag 7 22 juli Miami

 Vandaag stond er niks bijzonders overdag op de planning, maar vanavond gaan de kids naar Big Time Rush concert..

Dus we konden eerst uitslapen, rustig aan ontbijten en daarna beetje chillen op het strand en zwembad. We  liepen eerst naar het strand. Echter het was bizar duur om bedjes en parasols te huren en die heb je echt wel nodig. Dus liepen we toch maar terug naar het zwembad. Daar geïnstalleerd op bedjes onder parasols, gaat het ineens regenen….het duurde niet lang…leslie en jasmijn gingen ondertussen in het zwembad zitten want dat was toch warm water. Toen toch weer allemaal in het zwembad. Wel nog naar het strand gelopen naar de waterkant, maar de zee was best wild en Alain is toch nog een beetje onstabiel dus we gingen snel weer terug.

Na een uurtje food gingen we terug naar de kamer. Leslie, Megan en ik gingen naar de licor store, Miami memorial en wat boodschapjes nog terwijl Alain en jasmijn een tukje gingen doen.

Memorial was erg indrukwekkend. Megan bleef in de auto maar leslie ging wel met me mee. 

Op naar de licor store, daar hebben we een fles Bacardi tropical gehaald en nog een fles wijn. En toen een supermarkt zoeken, het werd weer naar de publix zoals van de week. Echter nu stond er een reuze file. Uiteindelijk hebben we lekker sandwiches gehaald voor het eten, in eerste instantie wilde we vlakbij bij het concert wat eten maar dan zou de avond te lang duren voor Alain. Dus vandaar dat we hiervoor kiezen.

Toen we uiteindelijk klaar waren bij Publix, zag ik dat ineens het oranje motor lampje op het dashboard branden…. Oh nee wat nu weer??

Ff gegoogeld en inderdaad motor/elektrische problemen dus terug in het appartement heb ik gelijk Herz gebeld. We mochten het of een paar dagen aankijken of gelijk omruilen. Omdat we nog in Miami zijn en we de kids naar het concert moesten brengen, heb ik daar voor gekozen. Even toch nog haasten met eten en omkleden en toen op weg.

Het concert van Big Time Rush begon om 20 uur dus hun afgezet bij Biscayne Boulevard en wij zijn doorgereden naar het vliegveld om te ruilen.

Dat ging allemaal heel soepel. We hebben nu een zwarte Dodge Grand Caravan met iets minder km’s erop.

 

Toen reden we weer terug, namen allebei een Virgin Daquiri en wachten tot het concert was afgelopen, dat was rond 23 uur en toen begon de grote uittocht uit de parkeergarage…..pffff men wat een drukte.

Eindelijk thuis ging Alain gelijk naar bed, hij was doodop, en wij namen een frozen cocktail die we vanmiddag hadden gekocht bij de supermarkt 

Heerlijke afsluiting van een geslaagde dag!

Dag 6 21 juli Miami

 Iedereen heeft vannacht weer een keer goed kunnen slapen. We hadden vandaag wel een bootcruise geboekt maar pas om 11.30 uur. Dus we konden rustig aan opstarten. Vantevoren had ik wel aan de dokter gevraagd of we dit soort dingen gewoon konden doen. En hij zei dat er 70% kans was dat dit nooit meer zou gebeuren maar we moeten hem gewoon goed in de gaten houden. Na het ontbijt van toast en stokbrood zijn we op pad gegaan. Het was een half uurtje rijden zei Google maps maar we deden er iets langer over omdat alles nog zo nieuw is. Het rijden in Amerika zelf en de weg zoeken in zo’n grote stad. 

Eenmaal bij devoot aankomen moesten we eerst inchecken. Grappige meiden die toen ze mijn naam hoorden gelijk een liedje van Josephine opzochten en deze afspeelden…. 😁 de boottocht was leuk! Megan voelde zich alleen niet zo lekker, was toch wel nog erg moe. Maar we hebben lekker op het dek gezeten in de wind onder de schaduwdoek. 

Na de cruise kregen we ook een gratis drankje erbij dus die hebben we opgehaald en gedronken buiten op het terras van de Mojito Bar. Daarna gingen we heerlijk lunchen bij het Hard Rock café, waar leslie en Megan weer een T-shirt gekocht hebben en Megan ook een mason jar. 

Megan en Alain hebben spare ribs gebeld, Leslie en jasmijn allebei een burger en ik een cesaer salad. Wat fijn dat we dit zo weer met z’n vijven kunnen doen. Eerste keer uiteten in USA!

Daarna gingen we weer terug naar het hotel om een paar uurtjes bij het zwembad uit te rusten.

Ook hiervan hebben we genoten! Kids met een Jell-O shot 

Omdat we een grote lunch ophadden, wilden we ‘s avonds niet weer uitgebreid eten maar wel even naar de Ocean’s Drive met alle neon verlichting. Garage opgezocht die er dichtbij was, en een klein stukje langs de gebouwen gelopen. Tussendoor een pizza punt met wat drinken genomen. En toen was Alain alweer moe dus gingen we terug. Maar het was super cool om te zien! 

Dag 5 20 juli New York - Miami

 Ja, zoals in de titel staat is het gelukt….maar het heeft wel wat moeite gekost.

Het begon ‘s morgens om half 6, toen kwam het eerste appje van Alain binnen. Ze zouden ervoor zorgen dat hij voor 8 uur uit het ziekenhuis ontslagen zou worden. Rond 7 uur was ineens zijn bloeddruk te hoog dus weer een complicatie……en nog geen dokter gezien. Hij had ook constant een bewaarder bij hem omdat hij zo lekker eigenwijs was de eerste dag om te proberen om zijn infuus eruit te trekken en weg te gaan…in zijn verwarde toestand.

Wij hadden ondertussen de koffers klaar staan, gingen ontbijten en wachten op de taxi. Nou ja taxi…het was een mega SUV dus reden in stijl New York uit. Eerst langs het ziekenhuis om Alain op te halen. We hadden al een richt gekregen dat ik approved was om naar boven te komen om hem op te halen.

Daar nog met de dokter gesproken en hij gaf groen licht! We mochten gaan….papieren voor het ontslag getekend en daar gingen we.

De SUV wachtte netjes op ons en na eenritje van een half uurtje waren we ruim op tijd op het vliegveld. We scoorden gelijk een rolstoel voor Alain aangezien hij nog steeds niet goed kan lopen. Hierdoor kregen we begeleiding op het vliegveld en konden we de rijen overslaan. Hij had nog niks gegeten dus na de security kreeg een hij breakfast burrito van Wendy’s. Toen zaten we heel snel en als eerste in het vliegtuig! Van je nood een deugd maken toch?

Na deze vlucht van 3 uur kregen we weer rolstoelbegeleiding tot aan de bagage band. Daarna moesten we zelf maar verder kijken. Het was best nog een aardig eindje van de autoverhuurbedrijf maar Alain deed het prima. Gewoon rustig aan en hij moest het tempo maar bepalen. Daar bij Hertz aangekomen kregen we mooie minivan mee, een Dodge Grand Caravan. We pasten erin! En de koffers ook Op naar het hotel!

Voor mij was dit ook allemaal best spannend omdat ik nu alles moet rijden. Dat was wennen! Maar met behulp van bijrijder/navigator Megan zijn we veilig bij het hotel aangekomen.  We hebben besloten om hier valet parking te doen omdat we anders een paar straten naar een garage moesten lopen en dat gaat nu ff niet met Alain.

Koffers op de kamer gelegd, ff bijkomen van de reis en toen hadden we wat boodschappen nodig want we hadden geen drinken of eten. Leslie, Jasmijn en ik gingen de auto weer ophalen. Megan bleef bij Alain. Was er ineens een stroomstoring bij het hotel en heel het blok zat zonder stroom, hierdoor kan de auto niet uit de garage gehaald worden. We liepen een klein rondje door het hotel om de boel te verkennen en gelukkig  was onze auto intussen wel klaar.

Op naar Publix..,hier hebben we eten voor vanavond gehaald en genoeg water en andere dingen om deze paar dagen hier in Miami door te komen. Toen we terugkwamen, na een kleine detour omdat we verkeerd reden, lag Alain al te slapen. We hebben wat kleins gegeten en toen gingen we allemaal slapen. We waren op van alle emoties, stress, spanningen….

Morgen weer een nieuwe dag!

Dag 4 19 juli New York

 ‘S morgens weer ontbeten in het hotel. Vantevoren hadden we kaartjes geboekt voor vandaag om 10.45 uur voor de Empire State Building. We hadden besloten om dit toch maar met z’n viertjes te doen als afleiding.

Margot heeft vanmorgen een appje gestuurd naar Alain z’n vader en Ina. Ik heb ook mijn ouders gebeld om ze op de hoogte brengen. 

Na het ontbijt zijn we gaan lopen naar de Empire State Building. Wat een prachtig gebouw is het toch en zo hoog….het was weer emotioneel om er te zijn zonder Alain. We hebben dan ook bewust geen groepsfoto laten maken en zijn gelijk naar de lift gelopen om naar boven te gaan. Qua drukte viel het gelukkig wel mee. Boven eerst op de 80e verdieping eruit. Wow! Wat een uitzicht! Echt zo gaaf om te zien. En voor jasmijn ook wel leuk omdat het haar eerste keer is in New York.

Daarna nog met een liftje 6 verdiepingen hoger en daar kon je buiten van het uitzicht genieten! Hier hebben we ook gefacetimed met Alain. Hij kon ook een glimpje hiervan opvangen….

Omdat het zo warm was en het ziekenhuis nog een eindje lopen, besloten we om een taxi te nemen. Al met al was het ook vrij laat. Leslie ging eerst naar boven zodat ik de Alarmcentrale van de verzekering kon bellen om alles te regelen. Dat hebben we in het gras in Central Park gedaan. Een hele vriendelijke man aan de lijn gehad dis ons enorm heeft gerustgesteld en geholpen met dingen regelen. Zij nemen contact op met het ziekenhuis om de financiën te regelen. Ook hebben we besproken wat te doen als we hier langer zouden moeten blijven of eerder terugvliegen. Maar dat komt allemaal wel goed. Het rotte is dat we morgen zouden vliegen en dat nu erg onzeker is hoe of wat verder.

Leslie heeft gesproken met de dokter en zegt dat de eeg normaal was en dan vandaag mri scan en alles normaal is, mag hij mee naar huis/Miami.

We zijn eerst langs de Target gelopen voor een nieuwe broek voor Alain en toen ging ik naar boven. Het was niet mogelijk om vandaag 3 personen naar boven te laten gaan.

Toen ik aankwam, zat hij nu aangekleed te wachten in bed en ondertussen Friends series aan het kijken, hij had al tanden gepoetst maar door de wond op zijn tong door het tongbijten/kaakklem deed het erg zeer. 

Wel was hij nu stukken helderder en zag er beter uit! Dat verband was van zijn hoofd en hij had ook weer gedronken en gegeten. De dokter heb ik ook weer gesproken en het zag er echt goed uit. Ik heb mijn twijfels ook met hem besproken van wat nu verder…hij zei dat Alain gewoon kan vliegen en dat hij moet genieten van de rest van zijn vakantie. Dus we hebben besloten om dat toch maar te doen! Kids op de hoogte gebracht dat we doorgingen en ook zij waren hier heel blij mee. Het zal wel allemaal wat anders worden maar we redden ons wel. Hij kan alleen nog niet goed lopen maar de dokter zei dat hij wel moest blijven bewegen

Nu was het wachten tot hij geroepen werd voor de mri. En dat duurde en duurde…

Megan en ik gingen op tijd weg omdat wij vanavond naar de musical Hamilton gaan!!!!! Super gaaf natuurlijk maar wel heel raar om zo weg te gaan en leslie met alles op te zadelen.

Gelukkig snapt hij dat wel.

Megan en ik namen ook de taxi terug naar het hotel met de hitte midden op de dag. Daar hebben we de manager nog gesproken die ons zo geholpen had. We hadden verteld dat Alain waarschijnlijk vanavond nog terug zou komen en dat alles nu wel weer wat beter ging.

Toen gingen we in douchen en klaar maken voor Hamilton! Dat was heel dichtbij dus we gingen gewoon lopen. Eerst een klein hapje eten hoewel we bieden eigenlijk geen hap door onze keel konden krijgen maar we moesten wel wat eten. We gingen bij Olive Garden zitten en nemen samen voor voorafje….en een drankje erbij. Ondertussen kregen we appjes van leslie dat hij nog steeds geen mri scan had gehad dus we maakten ons daar ook weer druk over. Wat nou als het allemaal niet op tijd was en we toch morgen niet het vliegtuig zouden halen??

Hamilton begon om 19 uur dus we liepen naar het theater toe. Daar was een enorme rij maar dat liep goed door. Wat een schitterend decor en wat een show!! We hebben er allebei van kunnen genieten van deze geweldige voorstelling! 

Natuurlijk keken we in de pauze gelijk op onze telefoon en Leslie was druk bezig geweest met het ziekenhuis. Hij kreeg nu zijn scan en dan toch pas morgenochtend de uitslag en ontslag….nou als het maar ‘s morgensvroeg is.

Toen we op de kamer waren, kwamen leslie en jasmijn nog langs om alles te vertellen. Zij waren nog met de metro naar de 9/11 memorial gegaan maar dat werd ‘s avonds dipjes afgesloten. Balen! Toen weer terug naar het ziekenhuis maar ze mochten niet meer bij Alain. 

Afwachten hoe het morgen gaat….

We hebben nog wel de taxi om laten boeken van het vliegveld naar eerst het ziekenhuis….

Dag 3 18 juli New York

Maandagochtend kreeg ik maar geen reactie van Alain op mijn appjes en zag dat hij voor het laatst online was geweest om 00.41 uur. Ook de kinderen hadden nog niks van hem gehoord. Ik heb hem toen maar whatsapp gebeld en hij nam op. Wat klonk hij vreemd en verward…. Echt heel eng. Hij lag nu boven in een kamer in hetzelfde ziekenhuis. Alleen de bezoekuren waren pas vanaf 11 uur zei de zuster op de achtergrond. Wij maar gaan ontbijten, kreeg natuurlijk geen hap door mijn keel maar we moesten toch wat binnenkrijgen omdat we gisteren ook al bijna niet meer gegeten hadden. Het was ook gewoon heel naar om er maar met z’n vieren te zitten i.p.v. met z’n vijven.

We zijn weer gaan wandelen naar het ziekenhuis.  Omdat we zo vroeg waren, zijn we eerst naar Central Park gegaan om daar even bij te komen. Daar kreeg Megan weer een paniekaanval dus we hebben haar met z’n allen getroost. Leslie ging weer met Alain bellen maar nog steeds erg warrig. We kwamen net voor kwart voor 11 aan en daar moest je in de rij staan om je aan te melden. Omdat het nog geen 11 uur was deden ze erg lastig, toen werd verteld dat er maar 1 tegelijk bij mocht en ook dat er maar 2 per dag mochten. Toen brak Megan…..ze wilde natuurlijk zo graag haar vader zien. Toen ineens was iedereen heel meelevend en mocht ik naar boven om daar speciale toestemming te vragen zodat er toch bij uitzondering 3 personen konden.

Alain lag op de 8e verdieping in kamer 32. Eenmaal boven schrok ik me weer rot. Ik herkende hem eerst niet eens. Hij lag met verband om zijn hoofd in bed te slapen. Dat verband was om elektroden op zijn plaats te houden want hij kreeg nu een eeg. Ook zat er een zuster bij hem omdat hij natuurlijk in zijn verwarde toestand had geprobeerd om zijn infuus eruit te halen weg te lopen. Ik ging bij hem zitten maar hij lag half te slapen en was zich er niet echt van bewust dat ik er was. De zuster kwam met me praten om te vertellen dat hij vannacht ook nog een seizure heeft gehad en dus nu daarvoor medicijnen had gehad. Daardoor was hij dus echt high van de drugs. Later heb ik ook gesproken met de arts en die vertelde dat de ct scan inderdaad goed was.  Ook zijn bloed was goed, bloeddruk en bloedwaarden ook. Ze vroegen naar zijn medische geschiedenis en of hij medicijnen gebruikt. Hij had een kwartier vantevoren wel een tramadol genomen ivm zijn rugpijn. Dat is waarschijnlijk de trigger geweest of tenminste de remming voor een seizure is daardoor verlaagd. In combinatie met vermoeidheid en uitdroging kan dat gebeuren.

Maar hij moest nu 24 uur aan de eeg om hem te monitoren en daarna nog een brein mri voor de zekerheid. Wat een schrik weer zeg. Hij lag ook heel zielig daar in bed te ijlen en te draaien. Hij had ook weer heel veel pijn in zijn rug en ribben door de val. Na 2 uur ben ik weer naar beneden gegaan en mocht Leslie naar boven. Jasmijn, Megan en ik zijn in de tuin gaan zitten en ook nog een croissantje gegeten bij Starbucks. Later hebben leslie en Megan ook omgeruild zodat ze allebei hun papa konden zien. Ondertussen zijn wij weer naar chipolte gegaan zodat leslie ook wat kon eten. Toen Megan bij hem was lag hij wel heel diep te slapen. Dat had hij echt nodig. Ze heeft nog wel wat met hem kunnen praten  toen hij wat wakkerder was. Maar na een uurtje sliep hij weer erg diep. Ik ben toen ook naar boven gegaan om gedag te zeggen en later ging leslie ook naar boven. Daarna werd het ook tijd om Margot te bellen. Zij is ook deze dagen in New York en we zouden wat afspreken maar ja dat is er nu natuurlijk niet van gekomen. We zijn naar de Starbucks weer gelopen en toen met lood in mijn schoenen haar gebeld. Het is haar kleine broertje dus ze moest echt op de hoogte gebracht worden. Het was een zwaar gesprek en ook Margot was er erg van geschrokken. Als we straks in het hotel zijn, stuur ik haar een appje zodat ze nog even langs kan komen. Bezoek tijd was tot 20 uur dus we moesten alweer op tijd vertrekken. We zijn weer gaan lopen en hebben onderweg een pizza puntje gekocht om nog een beetje vulling in onze magen te hebben. Die hebben we opgegeten in de kamer van leslie en jasmijn en het smaakt best goed maar wel erg vet….

Margot laten weten dat we in het hotel waren, ook geprobeerd om de alarm centrale te bellen van de verzekering maar ik kreeg geen verbinding…geen service….bij het hotel ook maar de stoute schoenen aangetrokken en de situatie uitgelegd waarbij ik weer in tranen uitbarstte. De man van het hotel was heel aardig en ging gelijk zijn manager bellen om iets te regelen. Ik mocht op de kamer bellen. Margot was ondertussen gearriveerd dus zij ging ook mee naar boven. Helaas kregen we op de kamer ook geen verbinding. Het blijkt, vertelde de manager Adam, dat er vanuit het hotel geen internationale gesprekken gedaan kunnen worden, toen mocht ik via zijn eigen mobiel het proberen. We kregen contact maar een bandje alle medewerkers bezet waren…dat duurde 4 minuten en toen vond ik het lullig voor hem dus maar ophangen. Morgen een nieuwe poging!

Hij vertrok uit onze kamer, nog wat gepraat met Margot en toen zijn we met haar meegelopen naar haar hotel wat echt heel dichtbij was. Al met al lagen we weer best laat, helemaal verrot, op bed…proberen te slapen terwijl er zoveel door je hoofd heen gaat…..

Dag 2 New York vervolg….

 Eerst kwam de brandweer en kreeg hij zuurstof. Kort daarna kwamen de ziekenbroeders om hem verder te helpen. Hij werd met hulp op een stretcher gelegd. En naar de ambulance gebracht. Daar kreeg hij diverse checks en werd besloten om hem naar het ziekenhuis te brengen. Gelukkig mochten we allemaal mee erin.

Daar aangekomen mocht er maar 1 iemand tegelijk bij hem zijn dus eerst ging Leslie mee en gingen wij in de wachtkamer zitten. Die was al aardig vol dus iemand van het ziekenhuis adviseerde ons om bij hun in de tuin te zitten. Later liepen we terug omdat we wisselden en zo kan ik ook nog bij hem zijn. Wat er dan door je heen gaat…niet te beschrijven….

Daarna mocht Megan er ook bij, hij werd toen gelijk weggebracht voor een CT scan. Ondertussen was het al erg laat geworden en waren we moe en versleten door de jetlag maar natuurlijk ook door alle emoties.

Megan en ik liepen naar het hotel terug. Het was een wandeling van een half uur maar dat hadden we even nodig om alles te verwerken en bij te komen. Later zouden leslie en jasmijn komen want we mochten zoiezo maar blijven tot 10 uur. Leslie heeft de dokter nog gezien en de scan zag wel wel goed uit dus dat was een hele opluchting. Hij moest wel nog een nacht blijven ter observatie. Eerst hadden we zoiets nee hoor we gaan naar het hotel met z’n allen maar de dokter raadde dat echt af! Met veel pijn en moeite heeft leslie hem alleen moeten laten.

Dag 2 17 juli New York

 De blog is een paar dagen vertraagd. De reden hiervan volgt in het verhaal van vandaag…

Helaas erg slecht geslapen, ik heb het idee dat ik geen oog dicht heb gedaan en Alain ook niet. Vandaag staat de hop on hop off bus gepland. Om 9.30 uur kwam de eerste bus. Bij dit hotel zit ontbijt inbegrepen en we hadden gisterennacht al afgesproken om bijtijds te ontbijten. Dus op het afgesproken tijdstip waren we beneden en konden allerlei ontbijt spullen zelf pakken. Goed geregeld! Er waren oa bagels, french toast, eggs, fruit en nog meer. Hiervan hebben we ruimschoots gebruik gemaakt. 

Na dit ontbijt de spulletjes gepakt en naar de bushalte gelopen. Hier mijn uitgeprinte qrcode laten zien maar volgens het apparaat was er een nieuwe qr code van toepassing. Maar die stond in mijn mail en had ik nog niet geprint…pfff wat een gedoe met mijn jetlag om dat zo nog te regelen, eerst een hotspot aangemaakt op Alain z’n telefoon en toen kon ik het binnen halen en gelukkig….deze qr code werkte! De 5 tickets werden uitgeprint en we mochten mee. We hadden plekjes boven op en gingen lekker in de wind zitten want het was al behoorlijk warm. We begonnen met de down town route. We hebben alle hoogtepunten via de busrit gezien. Natuurlijk zie je dan niet alles van dichtbij maar dan moet je uitstappen en wij wilden juist het rondje maken. Oa Empire State Building, Chrysler building, Brooklyn bridge….

Na het rondje zijn we uitgestapt vlakbij Times Square. Stukje gelopen, wat rond gekeken en toen een drankje gedaan bij het Hard Rock Cafe! Waar Megan ook een shirtje heeft gekocht. Toen naar de volgende halte voor de uptown route, onderweg met het lopen zagen we nog het theater waar Megan en ik dinsdagavond heen gaan. En natuurlijk een aantal foto’s gemaakt. Tegenover de halte was een Deli dus hebben we gelijk lunch gehaald met het plan om dit op te eten in Central Park. Je kon wel merken dat het nu al wat later op de dag was want we hebben een tijdje in de file gestaan met de bus. Trouwens bij de halt e zelf was het ook druk maar gelukkig konden we gelijk met de eerste bus die kwam mee. Omdat we zolang al zaten, zijn we bij de eerste uptown stop eruit gegaan. Dat was bij The Met museum. Daar heeft Megan een kleine sanitaire stop gedaan en hebben we bij een straatkraampje wat te drinken gehaald voor bij de broodjes.

Dus een bankje opgezocht bij de beren standbeeld en daar de broodjes gegeten en de grote flessen cola (591 ml) gedronken… en om dat weer te verbranden een rondje om The Met museum zelf.

Toen zagen we al een bus voor ons aankomen dus die hebben we gelijk gepakt om het rondje af te maken. Ook nu was het onderweg nog drukker voor de bus. We hadden wel weer plekjes bovenin… maar op een gegeven moment stopte die en ging op dat punt 20 minuten stilstaan. Daar hadden we geen zin in om op te wachten dus we stapten uit en gingen verder lopen. We wilden richting Bryant Park om daar te relaxen en een marktje te bezoeken die we onderweg met de bus al hadden gezien. We maakten eerst een tussenstop bij Rockefeller center. Daar in de waterfonteinen gestaan zonder nat te worden…alhoewel dat helemaal niet erg was geweest want het was bloedheet! Toen nog naar FAO Schwarz…een speelgoedwinkel waar je van alles kan doen en kopen. Een beetje vergelijkbaar met hamley’s. Ook nog naar de Nintendo store gegaan. Nadat de kids uitgespeeld waren, gingen we verder lopen. 

We kwamen langs een drogisterij en aangezien we nog tandpasta en wax nodig hadden, zijn Megan en ik naar binnen gegaan terwijl de rest buiten bleef wachten.  Toen we de spullen hadden gevonden, werden we ineens omgeroepen in de winkel. Josephine and Megan to the first floor please… ik ging Megan roepen en we lopen naar benden. Daar zien we jasmijn heel druk zwaaien naar ons dus wij sprinten naar buiten….ligt Alain daar op straat. Helemaal te shaken en verward….jezus wat is er gebeurd!! Allemaal omstanders eromheen, gelukkig heel fijn geholpen. Gelijk op zijn zij gelegd en leslie heeft zijn mond open gemaakt want hij beet op zijn tong… Megan zag dit en kreeg ondertussen ook een paniekaanval….dus zij moest ook gaan zitten en rustig worden. Ambulance was ondertussen gebeld, en Alain begon een beetje al bij te trekken.